پگر چہ گوشے  فکرم چی میگه ؟ مں چہ گوشءَ من چی میگم؟ تو چہ گوشء تو چی میگی ؟ ءَ چہ گوشیے  اون چی میگه؟ یکے گوشے  یکی میگه یکے کٌشءَ یکی رو میکشم (یکی رو به قتل میرسونم) ءَ یکے مں وت وت وتءَ اون یکی خود خود منم کہ دل ءٌ مَجگ ءٌ سِلت انت  که قلب و مغزم آلوده بودند اے ودے آدم ذلت انت  ذلت یعنی امثال این آدم ها کہ گوش انت اے یا بلت انت یا علت انت   کہ فقط کاراشونو توجیه میکنن اے درایے پگرءَ علت انت  علتش تمام این افکاره کہ در کپتءٌ ذلت ءَ که از ذلت ها اودم بیرون ایےزندا دءَ مں زندا دءَ من این زندگیو میدم میبخشمش ایےزندا دءَ مں زندا دءَ من این زندگیو میدم میبخشمش ایےزندا دءَ مں زندا دءَ من این زندگیو میدم میبخشمش برے ملکءَ گوش ایت زندے دءَ برین به وطن خبر بدین زندگیشو داد برے ملکءَ گوشء زن ادانت برین به وطن بگین زن ها اینجان اگہ مردین شمے پیمت انت اگه مردا شبیه شما بودن پیمت انت ها پیمت انت شبیه شما بودن ... برو برو برو پِر مَتَر برو برو برو برنگرد اے وڈے آدم ذلت انت همه ای این آدما ذلیلن کہ پگر کَنن کہ علت انت که فکر میکنن دلیلی هستند اے زندء ڈگارے آزمانہ برای وجود این نفس ها و زمین و آسمون منے پگرءَ سلن کس نزان انت افکار من کثیفن شخص نمیشناسن وتءَ کس مزانے پس فکر نکن شخصیتی هستی وت هر کسانے با هر اشخاصی هستی ک هستی برو وت زانہ برو خودت میدونی اے وڈے آدم سک کسان انت این نوع آدم‌ها کوچک اند کہ وتءَ مستر پھک ءَ پھک زان انت که خودشونو بزرگ همه میدونن من سلے روچ ءَ وتء زان ے من همون روز سخت هستم خودت میدونی مں آتکءٌ پروشءٌ لوٹءَ من اومدم چوب ها رو بشکنم مں آتکءٌ پروشءٌ بوٹءَ من اومدم بت ها رو بشکنم مں درکپتءٌ چہ گمتان وتے ماتء من از جیب لباس مادرم اومدم (گومتان جیب لباس بلوچی زنانه ) مں کربانءٌ وتے ھاکء من فدای این خاک منے ماتے وطن ءٌ سرزمین مادری من ماتے وطن ءٌ ماتے سرزمین مادری من مادری